Testimonia 5 kattenallergie

 Ik heb heel veel vertrouwen in de vaardigheden van Nico en heb hem al bij een aantal mensen aanbevolen.  

 

 

Om begrijpelijke redenen is privacy een groot goed bij (hypno)therapie. Niet alle testimonials bevatten dus een naam. De testimonials zijn verkregen na afloop van een behandeltraject door telefonische opvolging. Laat je inspireren door hun verhalen.

 

Klacht: Extreme kattenallergie

Cliënt: Man, 46 jaar

Duur behandeling: 3 behandelingen

 

Ik kwam in aanraking met hypnose door een vriend

Hij is bijzonder geïnteresseerd in hypnose en heeft een cursusdag hypnose bij je gevolgd. Omdat hij mij kende en al eens eerder had gehoord dat hypnotherapie ook allergieën kan verhelpen, heeft hij aan je gevraagd of je mij eventueel zou kunnen helpen.

 

Want hij wist vooraf al dat ik nooit naar een zweverig persoon toe zou gaan. Jij bent absoluut niet zweverig en hebt een stevige persoonlijkheid. Dus op aanraden van die vriend ben ik uiteindelijk -met al mijn scepsis- bij je terecht gekomen.

 

De reden waarom ik toch gekomen ben, is omdat ik al een aantal jaar een kuur volg. Die kuur is zo zwaar dat ik het gewoon af en toe niet meer zag zitten. Dus onder het mom van ik heb niets te verliezen ben ik er toch aan begonnen.

 

Overtuigd was ik nog niet

Als je me vraagt of ik vooraf twijfels had is het antwoord ja. Absoluut ja. Ik durfde zelfs het gevoel niet toe te laten dat het eventueel zou kunnen helpen. Jij was er wel heel zelfverzekerd over dus ik hield die mogelijkheid wel open, maar ik weet wel dat ik tegen mijzelf zei van “dat kan gewoon niet.” Bovendien wilde ik mezelf niet te blij maken. Dus ja ik vertrouwde jou wel maar ik had niet zo zeer vertrouwen in de uitkomst.

 

Ik had niet zomaar een kattenallergie; ik had een extreme kattenallergie

Ik ben nog nooit iemand tegen gekomen die zo allergisch was als ik. Zelfs bij het AMC bleek dat. Normaal bouwen ze een kuur op naar een maandelijkse dosis die werkt. In erge gevallen staat daar 18 weken voor. Bij mij duurde die opbouw 42 weken!

 

De leerling allergologen kwamen ook altijd kijken want die waren heel gefascineerd. ik was gewoon lesmateriaal. Eigenlijk zou ik een factuur naar het AMC moeten sturen, haha.

 

De allergie drukte een zwaar stempel op ons hele gezinsleven

Als mensen bij mij op bezoek waren geweest dan moesten we het huis schoonmaken. En dan nog werd ik vaak ziek. Of heel praktisch: wilde het buurmeisje oppassen dan kon dan niet omdat ze thuis een kat hadden.

 

We zijn drie keer verhuisd de afgelopen jaren. Twee van de drie keer kwamen we in een huis waar -weliswaar jaren geleden- katten hebben gezeten. Het kostte maanden om alles schoon te krijgen. En dan heb ik het niet over een normale schoonmaak. Dan spreek ik over het afhalen van radiatoren, verwijderen van plinten en dat soort zaken.

 

Dit waren de klachten die ik ervoer

Het begon met branderig gevoel bij plekken waar mijn huid dun is. Dus waar ik mij scheer en bij mijn lippen. Soms mijn handen en mijn polsen en daarna begon dat niezen. Mijn ogen gingen branden en als het lang genoeg duurde, werd ik benauwd. Dan lukte het steeds slechter om goed adem te halen. Uiteindelijk werd ik gewoon doodziek. Zover liet ik het nooit komen want ik wist dat als ik nog zieker werd, ik lang ziek zou zijn.

 

De eerste sessie had meer impact dan ik had gedacht

Kijk, ik snapte heus wel dat mijn immuunsysteem in de war was en dat ik een verkeerde reactie gaf. Een reactie die anderen niet geven. Echter toen je sprak over “het onderbewustzijn van Leslie, wat goed voor hem zorgt” was mijn eerste gedachte: “Jezus, wat doe ik hier.” Dan corrigeerde ik mijn gedachten snel naar “ kom op nou! He, we gaan hier gewoon voor”.

 

Ondanks die weerstand zakte ik steeds verder weg. Ik voelde me ontspannen, iets waar ik normaal veel moeite mee heb, met ontspannen. Mijn vader had precies hetzelfde. Die had er zelfs nog heel veel meer moeite mee. Die raakte zelfs geïrriteerd, dan weet je het wel. Bij jou had ik er geen last van, het lukte me heel goed om te ontspannen.

 

Die sessie gaf me wel vertrouwen

Ik was er namelijk van overtuigd dat ik niet hypnotiseerbaar was. Ik ben niet iemand die heel makkelijk de controle loslaat. Dat vertelde ik ook tegen je, maar op die opmerking reageerde je eigenlijk niet echt. Dus daar maakte ik uit op dat het wel meeviel. En toen had ik wel heel veel zin in de tweede keer. Eventjes kreeg ik een terugslag. In de eerste sessie vertelde je dat ik rekening moest houden met een soort “Aha-erlebnis.” Die belevenis bleef echter uit en daardoor dacht ik “zie je wel die heb ik niet. Bij mij gaat dit niet werken.”

 

Na een indrukwekkende eerste sessie had ik vertrouwen in de tweede sessie

Ik vertelde je dat de AHA-erlebnis niet was gekomen. En warempel ineens kwam een herinnering bovendrijven van dat ik op zeer jonge leeftijd een klap had gekregen van een jong katje. Ik wist bovendien zelfs weer de naam van dat beestje.

 

Je vertelde me ook: “ Na vandaag is de allergie weg en is het er niet meer. Je hoeft me niet te geloven. Maar zodra je thuis bent van deze tweede sessie zoek je een kat en stuur je me een foto van jou en de kat”. Ik beloofde het, maar kon me er absoluut nog niets bij voorstellen.

 

Eerlijk gezegd, geloofde ik het niet. Ik wilde het wel, niets liever dan dat, want het is gewoon heel onpraktisch. Het is iets waar ik en mijn gezin toch zoveel ellende van hebben gehad; geld, tijd, frustratie. Als we het huis niet schoon kregen zei mijn vriendin “we vechten tegen een onzichtbare vijand.” En zo was het ook. En dan al die troep die ik elke dag slik, ook al jaren. En natuurlijk wil ik niet bagatelliseren wat jij doet, maar dat al die jaren ellende met slechts twee sessies achter de rug zouden zijn… Dat ging mijn voorstellingsvermogen te boven.

 

Thuisgekomen vertelde ik mijn verhaal

Ik vertelde mijn vriendin wat je mij had verteld en natuurlijk de belofte die ik had gedaan. Mijn vriendin dacht gelijk aan de mensen van twee huizen verder. Twee weken geleden had ze hem met iets geholpen en de man was even bij ons binnen geweest. Die dag werd ik gelijk ziek en achteraf bleek dat hij twee katten had.

 

Ik verzamelde mijn moed en belde samen met mijn vriendin aan. De mensen stonden er heel erg voor open en ze lieten ons binnen. “Dit is de stoel van de kat” ze wees naar een stoel met een hoogpolig kleedje erop “dus daar zo ik maar niet gaan zitten als ik jou was”.

 

Maar ik dacht; ik doe het gewoon, ik ga gewoon zitten. Naast die kat dus! Op zijn stoel. Mijn vriendin zei achteraf “je trilde zo met je handen dat ik eerst dacht dat je de kat een klap wilde geven”. Maar ik hem de kat geaaid en we zijn een half uur bij de buren gebleven.

 

Toen we na deze ervaring weer naar huis gingen, wilde ik me gelijk omkleden. Mijn vriendin hield me tegen en vroeg me samen met haar een biertje te drinken om het te vieren. Met samengeknepen billen dronken we samen een biertje, waarna ik alsnog mijn kleding in de was deed.

 

Warempel, er gebeurde niets!

Ik had een heel klein beetje het idee dat ik iets voelde maar eigenlijk was het gewoon wonderbaarlijk! Twee dagen later heb ik het experiment herhaald bij de overbuurvrouw.

 

We raakten in gesprek en ze vertelde dat ze arts is. Ze was heel positief over mijn ervaring, dat vond ik fijn, te weten dat ook zij erin geloofde. Daar heb ik dan ook de foto gemaakt. Weet je ze hebben een echt kattenhuis met meerdere katten, waaronder een dement katje. Dat katje heb ik op schoot genomen, geaaid en mee gespeeld. Mijn vertrouwen werd sterker en die keer heb ik mijn kleding niet gewisseld na het bezoek.

 

De dag voor de derde sessie kreeg ik een injectie bij het AMC

Dat heb ik door laten lopen. Normaal gesproken slikte ik daar anti amfetaminen tabletten voor, dat zijn best wel zware tabletten. Ik word er ook altijd heel groggy van. En toen heb ik de gok genomen; ik heb de tabletten niet ingenomen.

 

Dat is best wel een beslissing, want de reden dat het in het ziekenhuis moet gebeuren is dat je in shock kunt raken. Ze hebben daar van die EPI pennen. Normaal gesproken zouden ze je na een jaar overgedragen aan de huisarts maar bij mij durven ze dat niet aan omdat ik gewoon te heftig reageerde dus het feit dat ik dat zonder medicijnen deed…

 

Als ik het had verteld, hadden ze me die injectie niet gegeven. Toch heb ik het gedaan, en daarna naar huis. Normaal gesproken kan ik helemaal niets, ik kan niet eens de afwasmachine legen zonder out te gaan. Die dag deed ik een heleboel sit-ups. Ik heb gewerkt en toen mijn zoontje thuiskwam hebben we nog samen gespeeld. Echt, dat was vier weken geleden onmogelijk geweest.

  

Ik heb die nacht normaal geslapen. Het enige wat ik had, was een rode bult met een diameter van ongeveer vier cm. Normaal gesproken was die bult véél groter en bleef de bult nog dagen aanwezig. Nu niet. De volgende dag was de bult weg.

 

Mijn derde sessie

Natuurlijk heb ik je mijn onvoorstelbare vooruitgang gemeld. Ik vertelde je zelfs over mijn bureaustoel. Ik heb een prachtige (en best wel dure) bureaustoel al jaren in de opslag staan. Want steeds als ik daarop ging zitten, voelde ik een kriebel. En nu: nu zit ik gewoon op die heerlijke stoel. Zo vergroot ik mijn zelfvertrouwen.

 

Na de derde sessie werden we uitgenodigd bij mensen die twee katten hebben. We hebben daar de hele avond gezeten en er waren een aantal momenten dat ik zelfs vergat dat ik vroeger extreem allergisch was voor katten. Pas na anderhalf uur realiseerde ik me dat er katten waren. En dat was eigenlijk vanaf het eerste moment dat ik gedachten toeliet als: hé, volgens mij ben ik er gewoon vanaf.

 

Ik ben naar bed gegaan en ik was zo opgewonden dat de kattenallergie achter me lag, dat ik pas om 5:00 in slaap viel. Die week was mijn slechtste werkweek ooit. Dit klinkt misschien overdreven, maar ik was er gewoon niet. Mijn hele wereld stond op zijn kop, wat een nieuwe mogelijkheden!

 

Het denken in mogelijkheden is een tweede natuur van me geworden. Zo train ik samen met een jongen die net zo sceptisch is als ik in het begin. Hij heeft een voedselallergie en denkt net als ik een aantal weken geleden, dat hij daar de rest van zijn leven mee moet dealen. Na het delen van mijn ervaringen heeft hij ook dat lyrische gevoel van misschien toch? Ik wilde pas je telefoonnummer geven als ik zeker wist dat ik van mijn allergie af was.

 

Inmiddels heeft hij ook een afspraak met je gemaakt. Ik heb heel veel vertrouwen in de vaardigheden van Nico en heb hem al bij een aantal mensen aanbevolen.

 

 

 

Ga terug

Testimonia 10 Leonie

 

Ik miste de kennis om te starten en dan is dit echt ideaal!

 

- Leonie over 2 daagse training Succesvol Starten met je Hypnotherapiepraktijk

 

Lees meer

Testimonia 9 Hilde

 

Ik ben de tweedaagse gaan doen, omdat ik toch tegen een aantal dingen aanliep.

 

- Hilde over 2 daagse training Succesvol Starten met je Hypnotherapiepraktijk

 

Lees meer

Testimonia 8 Natasja

 

Ik heb meer zekerheid nu om de praktijk te gaan starten  

 

- Natasja over 2 daagse training Succesvol Starten met je Hypnotherapiepraktijk

 

Lees meer

Testimonia 7 Mónica auto-immuun ziekte

 

Wat een onvoorstelbare ervaring is dat geweest voor mij!  

 

Klacht: auto-immuunziekte (SLE en NPSLE) 

Cliënt: Mónica

Aantal behandelingen: 1

 

 

Lees meer

Testimonia 6 Wim en Jeanet Heuseveldt

 

Een must voor elke beginnend hypnotherapeut!  

 

- Wim en Jeanet Heuseveldt over 2 daagse training Succesvol Starten met je Hypnotherapiepraktijk

 

Lees meer

Testimonia 5 kattenallergie

 

 Ik heb heel veel vertrouwen in de vaardigheden van Nico en heb hem al bij een aantal mensen aanbevolen.  

 

- man, 46 jaar. Klacht: extreme kattenallergie

 

Lees meer

^ Naar boven